likeminds-bedankt20_-_hires.jpg


Likeminds bedankt! 2020

Het is weer tijd is voor Likeminds bedankt! Hét festival waar je het aller-aller-allernieuwste werk ziet van onze makers op 17, 18 en 19 december in Amsterdam Noord.

WANEER: 17, 18 & 19 dec, 20:00

WAAR: Dansmakers Amsterdam
 


Met één ticket zie je op één avond alle voorstellingen. 4 totaal verschillende performances van totaal verschillende makers, met urgente thema’s in verrassend vormonderzoek. Voorstellingen over bekeken, beoordeeld en beperkt worden, en over hoe daar uit te breken. Als opera, als monoloog of als extreme performance, met elektronische muziek of een levenslied van Corry Brokken. Meer info op de website van Likeminds >>>
 

 

Programma:
 
Zigeunerkind met traan van Giovanni Brand
Hümeyra van Dilan Yurdakul
Mannish van Steff Geelen
NO MORE ZOMBIE SHIT een opera van Edna Azulay & Lila Payens
 
 
 
 
Zigeunerkind met traan – Giovanni Brand
Een poging tot verzoening: als je maar lang genoeg als uitschot behandeld wordt ga je er vanzelf in geloven
 
 
Als je afstamt van de Roma, mag je je dan ook Roma voelen en noemen, ook al ben je al meer dan tien jaar niet meer op het woonwagenkamp geweest? En klopt het dat je niet welkom bent op dat woonwagenkamp als je uit de kast bent gekomen? En worden Roma op hun beurt door de hele wereld met de nek aangekeken? Giovanni Brand volgt een zoektocht naar zijn roots die bol staat van de oordelen en vooroordelen en volgt smalle marges van begrip en acceptatie. Hij komt erachter dat oordelen in onze natuur zit, zoals ook het Roma-bloed in hem zit. Je kan het negeren maar het is niet te ontkennen. Deze performance is een collage van oordelen.
 
Gemaakt en gespeeld door: Giovanni Brand
Eindregie: Lynn Schutter
Kostuum: The nightmare disorder
Bouw decor: Gino Post
 
 
 
 
Hümeyra – Dilan Yurdakul
18 december 2018 wordt de 16-jarige Hümeyra neergeschoten door haar ex op een schoolplein in Rotterdam. Een half jaar voor haar dood deed zij meer dan 30x aangifte. De vragen rondom deze tragische moord zijn oneindig. Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Had deze moord voorkomen kunnen worden? Is haar dood door het noodlot gestuurd? Waarom heeft niemand haar echt geholpen?

Dilan Yurdakul schreef een indringende monoloog waarin alle vragen en triggers vanuit een persoonlijk perspectief worden benaderd en waarin ze via een reconstructie antwoord probeert te vinden op deze vragen.

Een lecture performance over ongeloof, schaamte, schuld en onschuld, waarin we door de ogen van Hümeyra dit drama aanschouwen.

Concept, tekst en spel: Dilan Yurdakul 
Begeleiding: José Montoya 
Muziek: Stijn Hoes

 
 
 
Mannish – Steff Geelen
Mannish is een persoonlijk, filosofisch onderzoek naar de male gaze, naar kijken en bekeken worden.
 

Een rite de passage.
Een uitdrijvingsceremonie.
Een performance in drag.
Een lichamelijk essay.
Een auto-experiment.
The change happening in me is the metamorphosis of an era.

Mannish is een samenwerking tussen Steff Geelen en Pleun Gremmen en gaat over hoe je terug kunt kijken, de eigen blikrichting kunt veranderen wanneer deze al bij voorbaat lijkt vast te staan.

Mannish is mede mogelijk gemaakt door de 3Package Deal, een ontwikkelbudget van Het Amsterdams Fonds voor de Kunsten.

 

Door: Steff Geelen
Beeldmaker: Pleun Gremmen
Tekstbegeleiding: Martijn de Rijk
Eindregie: Eva Line de Boer

 

 

NO MORE ZOMBIE SHIT een opera – Edna Azulay & Lila Payens
While you’re digging your own grave, we’re finding joy in resistance: come join the army of the tramps
 
 
In een wereld van falende systemen, een wereld waarin corruptie zichtbaar aan de oppervlakte ligt, maar die niet beter wordt, met bedrijven die je dwingen te mediteren zodat je Happier and More Productive bent, een wereld waarin je baas een algoritme is en nooit zegt dat je het goed hebt gedaan, een wereld waarin symptoombestrijding schijnbaar genoeg is, een wereld waar degene die de waarheid aan het licht brengt de mond wordt gesnoerd, waarin we langs accounts vol self-healing in bulletpoints scrollen tot we ons lichaam niet meer voelen (en nog steeds best middelmatig zijn, en onveilig gehecht), in een wereld waar het concept “verdeel en heers” nog steeds aan de orde is, zoeken Lila en Edna manieren om vastliggende en beperkende structuren te doorbreken. Een groteske, muzikale ode aan de rommeligheid, de woede, de waanzin, het onredelijke, het irrationele, het niet-verkoopbare, het schijnbaar nutteloze, de hoop boven het cynisme, het lichamelijke, het verlangen, het niet onmiddellijk grijpbare, de verbeelding.
 

Tekst en performance: Edna Azulay en Lila Payens
Muziek en vormgeving: interbellum
Eindregie: Tomas Pevenage

 
 

Over Likeminds
Likeminds is producent en netwerk van meerstemmige theatermakers die de stad gebruiken als inspiratiebron én podium. In voorstellingen en publieksopbouw zijn we een afspiegeling van Amsterdam: divers, dynamisch en eigenzinnig.
 
 
 
 
 

overzicht nieuws