36new_adventures_web_18-19.jpg


Ontmoet de New Adventures Residenten 2018/19

Vier weken lang worden studio en theater ingezet als Dansmakers laboratorium. Jonge aanstormende choreografen krijgen de kans om een idee te verkennen en uit te diepen en dat werk te delen met het publiek.

 

 

12 november t/m 9 december

Performance Night: 8 & 9 november 2018

 

 

Moreno Perna - Aura

Hoe het universum van ons aura te begrijpen: een sensorische reis

In Puglia, het land van zijn grootmoeder, is magie nog levend. Moreno gaat terug naar een spirituele perceptie van het heelal, voorbij het rationele. Hij deelt zijn persoonlijke verhaal met gevoeligheid, en verkent de wereld door zijn lichaam. In Aura wordt het lichaam gezien als een voertuig van het aura, en de beweging als de taal van de geest. Hij doet onderzoek naar zijn eigen inzicht van het aura, en prikkelt de nieuwsgierigheid van het publiek over het eigen aura.

 

 

Moreno Perna (1989, IT) is performer en choreograaf, afgestudeerd in Moderne Theater Dans. Hij begon als performer voor Troubleyn/Jan Fabre in 2014 en werkt als nachtclubperformer onder de naam Vortex X. Met zijn performance XYX over genderidentiteit ging hij op toernee tijdens het Moving Futures Dans Festival.

 

 

 

Isadora Tomasi & Moa Holgersson - YOU TELL ME

 “a woman’s war is unoccupied history, nature doesn't seek to destroy if it doesn't make sense” (FKA twigs)

Het werk van vrouwelijke kunstenaars en denkers en de kennis erover bereikt ons  vaak slechts  fragmentarisch. Censuur kan de oorzaak zijn, of sociale onrechtvaardigheid. Maar het kan ook het gevolg zijn van het patriarchaat; het lijkt erop dat verhalen en geschiedenis slechts door mannen worden verteld. Maar kan een gefragmenteerd verhaal nog steeds een geheel vormen? Isadora en Moa benaderen het werk doorheen verschillende soorten verhalen. Ze experimenteren met visuals, stem, trillingen en lawaai en creëren simultaan geluid en beweging. Alsof het lichaam bij de suggestie van geluid de beweging 'grijpt', en vice een versa.

 

 

Isadora Tomasi (IT, 1987) en Moa Holgersson (SE, 1983) delen hun werkwijze en de interesse in het creèren van geluid en beweging.

 

Isadora bezocht de MimeSchool in Amsterdam na een educatie in dans, muziek en tekst theater in Frankrijk. Ze componeert en voert haar eigen muziek uit en regisseerde onder andere het fysieke en audiovisuele werk RHEA. cargocollective.com/isadoratomasi

 

MOA studeert momenteel aan de Gerrit Rietveld Academie. Hoewel ze is opgeleid in Stockholm in de disciplines van het paaldansen en aerial technieken, evolueerde zij zich meer richting hedendaagse dans en voguing. Voor het luchtacrobatische stuk Emotional Content, componeert ze haar muziek op het podium.

 

 

 

7 januari t/m 3 februari 2019

Chronos - Draw | Back | Ward

Wanneer alle theatrale elementen steeds minder werkelijk aandoen, is beweging wat rest

Wat als we de tijd terug konden draaien, ons aan verplichtingen konden onttrekken. Draw | Back |Ward werkt met het terugdraaien van bewegingen, scenes en dramaturgie. Terwijl we geconfronteerd worden met een ander gebruik van tijd wordt de dynamiek van de beweging uitgedaagd en complex. Hoe wordt tijd ervaren door het publiek? Het mysterie van wat er gebeurd is wordt langzaam opgelost als het narratief wordt omgedraaid. Wanneer alle theatrale elementen steeds minder werkelijk aandoen, is het enige wat rest het bewegende lichaam.

 

 

CHRONOS is een jong Amsterdams danscollectief bestaande uit vier onafhankelijke dansers van de opleiding Moderne Theater Dans aan de Amsterdamse Hogeschool voor de Kunsten. Zij maken als Chronos fysiek en poëtisch danstheater dat maatschappelijk betrokken en toegankelijk is. Hun werk was te zien in theaters en festivals waaronder Moving Futures in 2015, en dit jaar op Delft Fringe Festival en julidans. www.chronos.dance

 

Chronos Collective is Vera Goetzee (NL, 1993), Charlotte Mathiessen (CH, 1993), Coralie Merle (CH, 1993), Sarah Soethoudt (NL, 1994)

 

 

 

 

Lois Alexander - Neptune (werktitel)

Een dans-installatie waarin de aard van het water en mensen wordt onthuld

Er zijn drie fasen waarin water zich voordoet -ijs, vloeistof, of gas- water is altijd in transitie. In dit tweede deel van een serie over de elementen van de natuur, richt Lois zich met Neptune op het element water. Met een dans-installatie ondervraagt zij het vermogen van de natuur en de mens om te transmuteren in vorm, uiterlijk, of van natuur. Met beweging, tekst en grootschalige objecten zal de performance zich langzaam aan ons openbaren. In samenwerking met scenograaf Martijn Vola.

 

 

Lois Alexander (VS, 1991) is afgestudeerd aan de Juilliard School in New York. In 2014  verhuisde zij naar Europa en danste voor verschillende choreografen en regisseurs. De solo Fading Fire (2018) was haar debuut als choreograaf en ging in première tijdens You Better Move #4 (Dansmakers Amsterdam). www.loislalexander.com

 

 

 

Maart/april 2019

Karel Tuytschaever - STRANGER

Een ode aan de kwetsbare man van vandaag

Karel brengt een ode aan hem: de man. Wie en waar is hij? De man zoekt zichzelf. Hoe komen we terug in contact met hem? De man lijkt vandaag verdwenen. Wat betekent het om hem te zijn? STRANGER flirt met de verschillende deelpersoonlijkheden van het verschijnsel man, en poogt het manbeeld opnieuw op scherp te stellen. Deze installatieve voorstelling legt de perspectieven van één kwetsbaar mannelijk lichaam bloot.

 

 

Karel Tuytschaever (°BE, 1985) is opgeleid als acteur aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen. Hij is speler, docent en bezielt het platform voor eigen werk BARRY. Vanuit een passie voor het lichaam toont BARRY werk dat laveert tussen het performatieve en het museale, met aandacht voor geluid en beeld. Het hybride oeuvre omvat naast (dans)voorstellingen ook installaties, theaterteksten, publicaties en films.

www.platformbarry.be

 

 

 

 

Antonia Steffens- The Empty Set    

Wat zou het beeld vertellen wanneer hij aan het woord was?

We markeren gebieden, definiëren ideologieën en profileren de mens op google earth en in de ruimte. We creëren on- en offline valse zichtbaarheid. Antonia werkt met de paradox van de ruimte en het uiterlijk en gebruikt daarvoor ‘the emtpy set’ als een metafoor. Wanneer we blind zijn, verdwijnt het materiaal in het onbeschrijfelijke en onwaarneembare. Wanneer het toneel leeg is, kan men het beschrijven als een niets, hoewel het altijd op zijn minst een toneel zal blijven die, volgens Agamben, vol mogelijkheden is.

 

 

Antonia Steffens (DE, 1992) is een danser en onlangs afgestudeerd aan de SNDO in Amsterdam. Ze heeft een geschiedenis in de vechtsport en telt schilderen, schrijven en make-up als onderdeel van haar artistieke praktijk. In 2016 ontving ze de danceWeb beurs onder het mentorschap van Tino Sehgal. Haar stage in Iran in 2017  bracht haar ertoe na te denken over hoe dans en artistieke praktijken in steeds verschillende socio-politieke context kan worden gebracht. antoniasteffens.tumblr.com

overzicht nieuws